De haven heeft diverse gezichten. De functionele haven, natuurlijke haven en representatieve haven. Het havengebied is een dubbelgebied. Een harde (functionele) en een zachte (natuurlijke) wereld gescheiden door een functionele autoweg. Je zou kunnen spreken over een scheiding van mensen. Aan de ene kant de arbeider en zakenman, de andere kant de recreant. Het infocentrum gaat over representatie van de haven. Het vertelt over de gezichten van de haven en trekt verschillende doelgroepen die zijn gescheiden door de weg en duinrand. Het landschap veranderd, dat is nodig. Daarom ook dit informatiecentrum.
Mijn advies is: Maak het gebouw onderdeel van het veranderende landschap.
Op de maasvlakte waait het altijd. Wind geeft vorm aan het landschap, op kleine en grote schaal. Ieder object dat de wind tegenkomt geeft vorm. Het mooie van de zachte (natuurlijke) wereld is dat die iedere keer weer anders is. Bijna alles is er tijdelijk. De bezoekers, activiteiten, waterlijn en wind. De sporen van de vorige bezoeker zijn gewist door het water, of ze zijn vervormd door de wind.
Het informatiecentrum staat midden in de grens tussen hard en zacht. Het gebouw is deels hard en deels zacht omdat het gebruik maakt van buitenruimte. Het is een verzameling van starre gesloten volumes verbonden met loopbruggen waaronder het landschap tussen de volumes onder invloed van de wind er steeds anders uit gaat zien. Daar bevindt zich de expositieruimte. De dichte volumes worden gebruikt voor de ophanging/aanplak van borden etc. Bij westewind ontstaat er een schoongeblazen pad voor de bezoekers waarlangs de expositie bekeken kan worden. Deze expositie is dus ook na sluitingstijd te bezichtigen. Ook “binnen” is een expositieruimte. Ook hier worden de dichte volumes gebruikt voor de ophanging/aanplak van borden etc. Het enige verschil met beneden is dat bij koud weer de bezoekers redelijk windvrij rondlopen. Bij warm weer worden de glaswanden naar benden geschoven en wordt ook deze expositieruimte buitenruimte.
Bovenop de dijk is de entree van het gebouw. Het eerste gebouw vorm is de informatie en garderobe volume. Bij de entree kunnen eigendommen worden afgegeven in kluisjes en is een informatiebalie met leestafel en computers met alle informatie over de 2e maasvlakte. De trap af zijn toiletten. De trap op kom je uit op het dak waar zich het uitkijkpunt bevindt. Vanaf het uitkijkpunt is zicht op beiden werelden, haven en strand. Terug naar de begane grond begint de “binnen” expositie. De loopbrug loopt naar beneden en cirkelt rond de winkel. Het bovenste deel van het volume is gesloten zodat de expositie erop gepresenteerd kan worden. Vanaf de winkel loopt de loopbrug naar de filmzaal/auditorium. De vorm van de zaal is perfect om de wind te vangen onder het gebouw vanwege de schuine vloer. Het zorgt ervoor dat de lucht wordt samengeperst en meer kracht krijgt om verder het gebouw onder te waaien. Onder de filmzaal bevinden zich een werkplaats, technische ruimte en opslag voor exposities. De loopbrug gaat verder naar het restaurant. Hier stopt de “binnen” expositie en kunnen de bezoekers wat eten of via het volume naar beneden lopen de buitenlucht in. In het dichte volume van het restaurant bevindt zich de keuken. Deze krijgt daglicht via het te openen sheddak wat enkel noorderlicht toelaat vanwege de oplopende hitte in de keuken. Dit betekent dat het gastendeel zich eigenlijk in het buitengebied bevindt. Dit heeft als voordeel dat in de zomer de zomerbries kan worden toegelaten in het restaurant omdat het er anders erg warm kan worden met al dat glas.
Een verdieping lager bevinden zich toiletten en opslag. Het restaurant is geopend tijdens de openingstijden van het informatiecentrum, maar kan ook buiten kantooruren geopend zijn vanwege de ingang aan het strand. Het is een apart opererend bedrijf en staat daarom ook niet recht in het gelid van de rest van de volumes. Het voordeel is dat de vorm samen met de winkel een windsluis vormt om de wind tegen het informatie volume te blazen. Vanaf het restaurant is een shortcut naar de garderobe om de jassen te halen voor de buiten expositie.
Het waait het meest vanuit het westen. Dit is te zien aan de bomen die totaal vergroeid naar het oosten wijzen. De westenwind is het sterkst omdat die vanaf zee nog geen enkel opstakel heeft gehad. Deze wind is de schoonveger van de buitenexpositie. Als het van andere richtingen waait ontstaan er andere patronen en wegen en kunnen bepaalde deuren versperd raken door ophopend zand. Vandaar 2 deuren per volume of een entreehal.
